فيلمنامه خمير مايه اصلي براي شروع سينماست. مخاطب ايراني با فيلم هايي مانوس است كه از خط داستاني مشخصي پيروي كنند و داراي ساختاري درام يا به اصطلاح خانوادگي باشند.
معيار سينماي موفق هر كشور بر تعداد آثار شاخص توليد شده در گونه هاي مختلف سينماي آن استوار است. هفته ي گذشته 20 فيلمنامه در بانك فيلمنامه ي خانه ي سينما به ثبت رسيد از كل اين آثار تنها 7 اثر در ژانر اجتماعي قرار گرفت و اين خود نويد نوع ديگر ديدن موضوعات و سوژه هاي دراماتيك است.
فيلمنامه هاي نامادري به قلم احمد ميرزايي ، هوراد به قلم اعتمادي بزرگ ، زندگي براي ديگري نوشته اكبر خواجوي ، سكوت شهرزاد فتحي ، مطرب به قلم حامد عطا ، بي گناه قرباني عشق به قلم مهدي اژدري ، خارجي نوشته محمد حسن ياسايي ، در گونه اجتماعي به همراه سه گانه گزارشي ناتمام نوشته معين صمدي ، در گونه اكشن به همراه كوهسان به قلم مهدي محمد نژاديان ، در گونه مذهبي به همراه بلند پرواز به قلم مجتبي حبيبي ، محمد علي گوايي در گونه دفاع مقدس به همراه ميراث نوشته كتانه افشاري نژاد ، در گونه كمدي به همراه همخواني اي شرور به قلم معصومه بصيري آقايايي ، دادگاه گل سرخ نوشته وحيد بيطرفان در گونه وحشت از فيلمنامه هاي ثبت شده در اين بانك هستند.